Palm- en Passiezondag

De Heer heeft mij als een leerling leren spreken, om uitgeputte mensen bij te kunnen staan. Met een woord wekt Hij mij in de morgen, in de morgen wekt Hij mijn oor om als een leerling toe te horen. De Heer heeft mijn oor ontsloten, en ik heb mij niet verweerd, en ben niet teruggedeinsd. Mijn rug heb ik prijsgegeven aan hen die mij wilden slaan, en mijn wangen aan hen, die mij de baard uitrukten; mijn gezicht heb ik niet onttrokken aan beschimping en bespuwing. De Heer staat mij bij; daarom kom ik niet bedrogen uit; daarom maak ik mijn gezicht hard als een steen, ik weet dat ik niet beschaamd zal staan.

Broeders en zusters,
Hij, die bestond in goddelijke majesteit, heeft zich niet willen vastklampen aan de gelijkheid met God. Hij heeft zichzelf ontledigd en het bestaan van een slaaf op zich genomen. Hij is aan de mensen gelijk geworden. En als mens verschenen heeft Hij zich vernederd door gehoorzaam te worden tot de dood, tot de dood aan het kruis. Daarom heeft God Hem hoog verheven en Hem de Naam verleend die boven alle namen is. Opdat bij het noemen van zijn Naam zich iedere knie zou buigen in de hemel, op aarde en onder de aarde; en iedere tong zou belijden, tot eer van God de Vader: Jezus Christus is de Heer. 

Lijdensverhaal uit het Evangelie van Lucas

Hoe blij moet Jezus geweest zijn dat Hij zijn laatste Pascha met zijn leerlingen kon vieren! Drie jaar lang was Hij met hen opgetrokken, had Hij genoten van hun gezelschap, hen onderwezen en met hen gelachen, ja ook dat! Hij kende hun sterke en zwakke kanten, hun eigenaardigheden en gevoeligheden – en Hij hield van hen. Jezus wist dat de tijd gekomen was om zijn leven af te leggen, maar Hij was toch in staat om samen met deze goede vrienden de maaltijd te gebruiken.

Jezus wist dat deze mannen Hem zouden afvallen wanneer Hij gearresteerd zou worden. Maar Hij wist ook dat ze zouden terugkeren en als leiders de plaatsen zouden gaan innemen waarvoor Hij hen opgeleid had. Petrus zou eerst huilen dat hij Hem verloochend had, om daarna de rots te worden. Jakobus en Johannes zouden niet langer uit zijn op ereplaatsen – in plaats daarvan zouden ze het als een eer beschouwen hun leven te mogen geven voor de Kerk. En Tomas zou zijn moment van twijfel en koppigheid hebben, maar zou ook een onbevreesde prediker van het evangelie worden. Jezus wist ook dat zijn Vader zijn gebed voor hen zou verhoren – dat ze zouden vasthouden aan wie Jezus is en bewaard blijven voor de boze.

We zijn dan wel niet zelf bij het Laatste Avondmaal geweest, maar we kunnen wel onze fantasie gebruiken om er als het ware bij te zijn. Stel u voor dat Jezus tegen u spreekt. Stel u voor dat Hij u vertelt over de gave van zijn lichaam en bloed – en dat koppelt aan de ultieme gave van zijn leven aan het kruis. Let op zijn gelaatsuitdrukking, een combinatie van liefde en vastbeslotenheid, van droefheid en hoop. Hij weet wat Hij voor u opgeeft en Hij hoopt dat u zo eerlijk mogelijk zult reageren. 

Ook al heeft het lijden van Christus bijna tweeduizend jaar geleden plaatsgevonden, het heeft nog niets van zijn kracht verloren. Die kracht is voor ons beschikbaar bij elke Eucharistie – de kracht om te veranderen, de kracht om lief te hebben, de kracht om met Jezus te verrijzen op paaszondag. Moge God u zegenen in deze Goede Week terwijl u zich bezint op zijn liefde en barmhartigheid.

Dank U, Jezus, dat U Uw leven met mij deelt. Geef dat ik nooit zal vergeten wat U allemaal voor mij hebt gedaan! Amen.